Polski Związek Łowiecki to ogólnokrajowa organizacja zrzeszająca polskich myśliwych i koła łowieckie.

Pogotowie postrzałkowe

POGOTOWIE POSTRZAŁKOWE W RZESZOWSKIM OKRĘGU PZŁ

Pogotowie postrzałkowe jest zorganizowaną grupą myśliwych wraz ze swoimi psami  świadczącą ochotniczo i bez celów zarobkowych pomoc przy poszukiwaniu postrzałków w trudniejszych sytuacjach, gdy myśliwy lub koło łowieckie nie potrafią sobie z tym poradzić.

Zasady korzystania z pogotowia postrzałkowego dla kół łowieckich i myśliwych

Zasada nr 1: Pogotowie postrzałkowe pomaga, co nie oznacza, że wyręcza. Obowiązkiem każdego myśliwego, kiedy już angażuje pogotowie, jest udzielenie rzetelnej informacji na temat postrzałka, wskazanie miejsca, daty, godziny, zachowania zwierza po strzale oraz udział strzelca do końca w dochodzeniu postrzałka z członkiem pogotowia (o ile nie porozumiano się na miejscu inaczej).

Zasada nr 2:  Dobrą praktyką jest zwrot kosztów paliwa dla osoby szukającej z psem przez strzelającego (koleżeństwo).

Zasada nr 3: Członkowie pogotowia pracują społecznie i należy to uszanować. Z właściwym szacunkiem traktować kolegę i psa, choć nasza rolą i celem nadrzędnym jest odnaleźć postrzałka.

Zasada nr 4: Strzał łaski oddaje zawsze przewodnik psa, chyba że porozumiał się wcześniej z myśliwym inaczej.

Zasada nr 5: Rola pogotowia postrzałkowego kończy się w momencie odnalezienia sztuki lub informacji kończącej pracę przewodnika i psa. Patroszenie, transport itd. są zadaniem myśliwego.

Zasada nr 6: Co do zasady poszukiwanie przeprowadza się w dzień, chyba że członek pogotowia godzi się na to że przyjazd w nocy.

Zasada nr 7: Dobrą praktyką jest zwrot kosztów leczenia psa (szczególnie szycia) w wyniku wypadku, przez myśliwego któremu szukamy rannego zwierza lub koło, jeżeli ma taki gest (koleżeństwo).

Zasada nr 8: O pracy na ścieżce, ilości ludzi w trakcie dochodzenia postrzałka zawsze decyduje członek pogotowia

Zasada nr 9: Nie praktykuje się poszukiwania postrzałka, gdy trop został zadeptany przez wielu ludzi i psy, wszystkie ślady są zatarte i dzwonimy po pogotowie w myśl ,,A niech jeszcze sprawdzą, żeby nie gadali .’’ Każdemu z nas powinno zależeć na podniesieniu sztuki, należy zadbać więc o prawidłowe postępowanie przed i po strzale przy wstępnym sprawdzeniu zestrzału i samodzielnej próbie poszukiwań.

Podział obwodów łowieckich na regiony Pogotowia postrzałkowego

1) Kierownik grupy Kol. Marek Zdeb – pies Burza (alpejski gończy krótkonożny)
tel.: 602-703-341
2) Kol. Witold Chodziński – pies Cleo (wachtelhund)
tel.: 602-298-55
3) Kol. Ireneusz Szegda – pies Zula (posokowiec bawarski)
tel.: 500-191-686
(Kolega Ireneusz Szegda deklaruje również w razie potrzeby pomoc na terenie całego Okręgu.)

1) Kierownik grupy Kol. Ryszard Kłusowski – pies Luka (posokowiec bawarski)
tel.: 887-766-558
2) Kol. Marcin Hendzel – pies Volt (jamnik szorstkowłosy)
tel.: 889-570-352
3) Kol. Krzysztof Ochał – psy Frajda i Pago (gończy polski)
tel.: 785-972-758
4) Kol. Małgorzata Kłusowska – pies Luka (posokowiec bawarski)
tel.: 606-172-823
5) Kol. Marcin Hendzel – pies Bonari (posokowiec bawarski)
tel.: 886-399-786

1) Kol. Maciej Zamorski – pies Baka (łajka zachodniosyberyjska),
tel.: 604-297-713
2) Kol. Grzegorz Dudek – pies Tundra (łajka zachodniosyberyjska),
tel.: 509-394-410
3) Kol. Krystian Srebrny – pies GAMA Z BESKIDZKIEGO MATECZNIKA (posokowiec),
tel. 500 400 084
(Kolega Krystian Srebrny deklaruje również w razie potrzeby pomoc na terenie całego Okręgu.)

1) Kierownik grupy Kol. Mariusz Krupa – psy Arika i Bruder (ogary polskie)
tel.: 609-727-007
2) Kol. Jerzy Paściak – pies Biga (alpejski gończy krótkonożny)
tel.: 601-302-426

1) Kierownik grupy Kol. Piotr Ciołek – pies Urdur (łajka zachodniosyberyjska)
tel.: 693-099-996
2) Kol. Zygmunt Lichtenberg – psy Hercules i Hera (gończe polskie)
tel.: 695-217-707
3) Kol. Tomasz Krzan – psy Kazan i Mojra (posokowce bawarskie)
tel.: 502-645-979

Dodatkowo Koledzy Ireneusz Szegda oraz Krystian Srebrny deklarują również w razie potrzeby pomoc na terenie całego Okręgu (wszystkie regiony).

Zasady obowiązujące członków pogotowia postrzałkowego

1) Zachować wstrzemięźliwość – nie rozmawiamy o jakości strzału, o płci, wadze i trofeum podniesionej sztuki.

2) Ustalamy fakty, wydarzenia oraz skład grupy osób, która pójdą z nami na ścieżkę zanim rozpoczniemy pracę – należy być stanowczym i konsekwentnym.

3) Należy bezwzględnie zadbać o formalności prawne tj. odstrzał i wpis w rejestr wyjść – przed rozpoczęciem pracy.

4) Nie szukamy po zmroku, chyba że na własne ryzyko.

5) „Strzał łaski” zawsze wykonuje przewodnik, chyba że ustalamy inaczej – ale zawsze to ustalamy.

6) Mamy ze sobą obowiązkowo apteczkę i środki opatrunkowe dla psa i siebie w razie wypadku.

7) Pracę świadczymy bezpłatnie w pogotowiu – dobrą praktyka jest, aby koszty przyjazdu zwrócił myśliwy, ale nie oczekujemy tego od nikogo bezwarunkowo.

8) Ewidencjonujemy każdą podniesioną sztukę oraz pracę ,,pustą’’ i raz w miesiącu składamy raport do kierownika grupy.

9) Nasza rola kończy się w momencie odnalezienia sztuki, nie mamy obowiązku patroszyć, transportować tuszę, informujemy myśliwego lub łowczego koła i wskazujemy miejsce odnalezienia postrzałka.

10) Każdy akt złego potraktowania lub braku koleżeńskości zgłaszamy do kierownika grupy.